همراهان گفتند : او را به حال خود واگذاريد ، ولى برادر زاده‌اش خود را به عمويش رساند و گفت : عمو جان ! مردم پس از رسول خدا از حق باز گشتند ، على بن ابى طالب مانند رسول خدا واجب الاطاعه بود و اطاعتش بر تمام امّت واجب بود . پير مرد ، ناله‌اى كرد و گفت : من نيز به همين معتقدم ، در اين حال از دنيا رفت . معاوية بن وهب در ادامه مىگويد : از سفر باز گشتيم ، خدمت امام صادق عليه السلام رسيديم ، داستان پير مرد را به عرض حضرت رسانديم ، حضرت فرمود : او بهشتى است ، يكى از حاضران گفت : آن شخص فقط لحظهء آخر عمر آگاه شد ، آيا او نيز رستگار است ؟ حضرت فرمود : مگر از او چه مىخواهيد ؟ به خدا سوگند ! او وارد بهشت شد . « 1 » دستور العملى از حضرت « عمروبن سعيد گويد : به‌حضرت صادق گفتم : من هر چند سال يك بار موفق به زيارت شما مىشوم ، به من برنامه‌اى بدهيد تا آن را به كار بندم ، فرمود : ترا به پرهيزكارى و پاكدامنى و كوشش در عبادت و خدمت به خلق سفارش مىكنم و بدان كه سعى و كوشش بدون خوددارى از گناه سودى ندارد . » دو روايت زيبا انَّ حُبَّنا اهْلَ الْبَيْتِ لَيَحُطّ الذُّنُوبَ عَنِ الْعِبادِ كَما تَحُطُّ الرِّيحُ الشَّدِيْدَةِ الْوَرْقَ عَنِ الشَّجَرِ . « 2 » « همانا دوستى ما خاندان گناهان را نابود مىكند همانگونه كه باد شديد برگها را از درخت مىريزد . »

--> ( 1 ) - / كافى : ج 2 ، ص 440 ، حديث 4 . ( 2 ) - بشارةالمصطفى ، ص 270 و ثواب الاعمال ، ص 223 .